Hieronder de woorden gesproken door onze voorzitter Olaf Lagas tijdens de uitvaartplechtigheid van ons geliefd Bestuurslid Fanz Remij

“Er is een Garde Jager heengegaan”    Rust zacht Franz

Op verzoek van Theo en Elles zal ik een woordje doen namens het Regiment Grenadiers en Jagers. Het regiment waar Franz zo nauw aan verbonden is als Jager.

Mijn naam is Olaf Lagas en in het dagelijks leven luitenant kolonel bij de landmacht. Tevens ben ik voorzitter van het bestuur van de Veteranen Vereniging Grenadiers en Jagers, waar Franz ook deel van uitmaakte en zal als zodanig het woord tot u en Franz richten. Ik zal een tipje van de sluier oplichten, over de vele activiteiten waar Franz mee bezig was en waar waarschijnlijk velen geen kennis van hebben gehad, maar ook zeker niet bij stil hebben gestaan.

Vrijdag 5 januari rond een uur of acht ’s avonds op mijn weekendjeweg.nl adres in Duitsland. Buiten sneeuwde het en er stond een koude gure wind. Alsof het een voorbode was van een bericht dat je eigenlijk liever niet wilt ontvangen. Bij het openen van mijn mail, kwam ik een bericht tegen van Jos van Doornspeek, onze verenigingssecretaris, waarin het overlijden van Franz stond. Een schok en heel triest nieuws, zeker ook omdat Franz bestuurslid was.

Franz je bent een Jager tot in het diepst van je hart. Ruim 70 jaar geleden opgekomen voor je dienstplicht en gediend op de Oranjekazerne te Schaarsbergen, als Jager onder de bezielende leiding van de toenmalige luitenant en pelotonscommandant wijlen Cor Rietman. Cor was streng, rechtvaardig en vormde! En dit heeft zeker bijgedragen aan de vorming van jou en ook je verdere leven.

De toevalligheid is dat Cor na zijn pensioen jarenlang als vrijwilliger in ons museum heeft gewerkt, de wereld is klein. Voordeel hiervan was wel, dat de ervaringen van Franz uit zijn dienstplicht tijd, met het streng en rechtvaardig zijn van Cor, uitgebreid geëvalueerd konden worden. 

Jouw inzet voor en de begeleiding van de 2^e wereldoorlog veteranen tijdens reünies en mn tijdens de herdenking in het kader van de operatie Market Garden in september, zijn opmerkelijk. Ook je contacten voor hun, met de Canadese begraafplaats in Groesbeek maakten daar deel van uit. De gedrevenheid en je enthousiasme maakten dit altijd zeer succesvolle en plezierige periodes voor diegenen, die na lange reizen elkaar hier weer ontmoeten.

De jaarlijkse rally met oude legervoertuigen die je opzette en begeleide, heeft onuitwisbare indrukken achtergelaten. En je jaarlijkse aanbod om mee te rijden werd nooit afgeslagen. En uit de lange rij liefhebbers, waren er altijd maar een paar gelukkigen. En daarvan zitten er een aantal hier in de zaal, die dat zeker kunnen beamen.

De Stichting hulphond was de rode draad de afgelopen jaren. Onvergetelijk hoe je deze stichting wist te integreren in bv reünies. En ook met hun aanwezigheid weer probeerde het maximale eruit te halen. En of dat nou voor de ledenwerving voor de Stichting was, of voor donaties. Je hebt de veteranenvereniging in ieder geval ieder jaar, een aanzienlijk bedrag voor deze stichting weten te ontfutselen. Alles ten goede tbv de zorg voor veteranen. 

Jouw jaarlijkse aanwezigheid langs de kant tijdens de 4 daagse van Nijmegen met je eigen verzorgingspost, bracht bij velen een glimlach op het gezicht en een stuk motivatie om verder te lopen. De foto’s die ik vaak toegestuurd kreeg van jagers en grenadiers omarmd met jou, zeiden genoeg. Absolute waardering naar je, waarbij je ook nog eens een deel van de kosten voor de versnaperingen uit eigen zak betaalde.

Ieder jaar in het laatste weekend van juni vind in Den Haag de Nederlandse Veteranendag plaats. Gedurende het defilé paste jij altijd trouw op onze persoonlijke bezittingen en als we terug kwamen zagen we een gelukzalig lachende Franz met altijd de opmerking, “Jullie liepen er weer prima bij, de rest niet!”. Trots straalde je dan uit, om als Jager hier deel van uit te maken.

En als laatste wil ik je wezenlijke bijdrage in het bestuur van de veteranenvereniging aanhalen. Altijd trouw aanwezig, altijd ideeën inbrengend, zonder daarbij je zin door te drijven. Maar wel op een dusdanige manier, dat we niet om je heen konden. Een groot aantal jaren samen met je kameraad Gijs en de afgelopen jaren alleen. Altijd het beste eruit halen en representatief voor dat waar jullie voor stonden.

Het gemis van eerst Gijs en daarna je vrouw Toos, hadden zijn invloed. En het laatste jaar was goed merkbaar dat ook de leeftijd en het gehoor, heel begrijpelijk, hun tol eisten. We zullen nooit vergeten dat je de laatste vergaderingen dingen inbracht, lukraak er tussen door en vooral niet van toepassing op de vergaderonderwerpen.  Vaak met de onvergetelijke woorden en meestal na het afsluiten van de vergadering, “Kan ik nog iets over de hulphond roepen?”

 In 2018 werd je genomineerd voor de Witte Anjer. Dit is een speciale prijs voor mensen die zich uitzonderlijk inzetten voor veteranen en staat voor toewijding, doorzettingsvermogen, respect en waardering. En dat zijn de kernwaarden waar jij voor staat. Ondanks dat je bij de laatste genomineerden zat, kreeg je de prijs net niet. Om toch waardering uit te spreken heb je van ons toen een zilveren anjer gekregen. Welke voor ons niets afdeed aan de witte.

Afsluitend.

Afgelopen jaar hebben we tijdens de jaarlijkse reünie op de Regimentsjaardag, samen de krans gelegd voor de ons ontvallen Jagers en Grenadiers. Dit als dank voor je inzet en alles wat je voor ons betekend hebt. Tevens hebben we je op het appel, in bijzijn van een paar honderd veteranen en hun familieleden bedankt en officieel gewaardeerd met de toekenning van het erelidmaatschap van de vereniging. Je was hier zeer dankbaar voor en onder de indruk. Een grote verrassing voor je en dat was goed te zien. Het is altijd mooi, als iets een verrassing is waar iemand en zeker jij van kan genieten.

Franz, we zullen je missen.

Wie staat er vol verwachting straks langs de kant te wachten bij de 4-daagse, wie past er als een waakhond op onze spullen tijdens de Veteranendag in Den Haag, wie houdt zich zo fanatiek bezig met de Hulphond en wie brengt toch dat stuk gezelligheid waar jij voor stond.

Velen zullen je missen, gezien de nu al vele reacties van medeleven op social media.

Je was, bent en zal onvergetelijk blijven. Recht door zee, eerlijk en een hart van goud.

Je riep nooit tegen anderen wat en hoeveel je allemaal deed, maar anderen riepen hoeveel jij allemaal deed. Bescheidenheid naast de gedrevenheid, een kunst om die gave te bezitten. Altijd het beste voor de maten er uit halen en voor de maten te doen. Zo zal je in herinnering blijven als 1 van de maten.

Franz, maat: Allez Chasse.